Tuesday, June 18, 2019

Οι ακτήμονες ιερομόναχοι


ΧΡΙΣΤΟΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ


Οἱ ἀκτήμονες ἱερομόχανοι

Τό ἔτος 1934, τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, ὁ π. Ἀγαθάγγελος ἱερομόναχος τῆς Μονῆς καί προσωρινά ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας Καλονύκτη στην Κρήτη ἀρρώστησε. Ἠ κατάστασι τῆς ὑγείας του ἐπιβαρυνόταν, καθώς σκεφτόταν ὅτι ἡ Ἐνορία του πανηγύριζε καί αὐτός βρισκόταν κατάκοιτος στό κρεββάτι τοῦ πόνου. Παρόλα αὐτά δέν ἀπελπίστηκε καί παίρνοντας τό κομποσχοίνι στά χέρια του ἄρχισε νά λέη τή νοερά προσευχή “Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με”. Σέ λίγο ἕνα κτύπημα ἀκούσθηκε στήν πόρτα τοῦ κελλιοῦ του καί ἐμφανίσθηκε ὁ ἱερομόναχος Τιμόθεος, ὁ ὁποῖος ἦλθε, γιά νά ἐνημερωθῆ γιά τήν κατάστασι τῆς ὑγείας τοῦ π. Ἀγαθαγγέλου. Μετά τό συνηθισμένο χαιρετισμό ὁ ἄρρωστος Ἱερομόναχος ἄνοιξε τήν καρδιά του στόν π. Τιμόθεο. Ἐκεῖνος μέ προθυμία καί εὐχαρίστησι δέχθηκε νά ἐξυπηρετήση τήν Ἐνορία Καλονύκτη καί νά ἀναλάβη κάθε δραστηριότητα, πού ἀφοροῦσε τό πανηγύρι. Ἀφοῦ πῆρε εὐχή ἀπ᾽ τόν κατάκοιτο ἱερομόναχο, πορεύθηκε στό κελλί του, προκειμένου νά ἑτοιμασθῆ γιά τό διακόνημα πού ἀνέλαβε. Τήν ἑπομένη καί μεθεπομένη οἱ ἐνορίτες λειτουργήθηκαν κανονικά καί ἡ ἑορτή τῆς Θεοτόκου τιμήθηκε μέ ἀνάλογη μεγαλοπρέπεια.

Ἐπιστρέφοντας ὁ Ἱερομόναχος Τιμόθεος στό μοναστήρι, ἐκόμισε μαζί μέ τή χαρά τῆς ἑορτῆς καί μερικά χρήματα ἀπ᾽ τίς μνημονεύσεις, πού ἔκανε τό πρωΐ κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου στήν ἱερά πρόθεσι. Πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι τότε οἱ Ἱερεῖς δέν μισθοδοτοῦνταν ἀπ᾽ τό δημόσιο, ἀλλά συντηροῦνταν ἀπ᾽ τά χρήματα μέ τά ὁποῖα συνόδευαν οἱ πιστοί τά πρόσφορα, τίς ἀρτοκλασίες κλπ.. Μόλις ἔφτασε, λοιπόν, στό μοναστήρι, ἐπισκέφθηκε τόν π. Ἀγαθάγγελο καί ἀφοῦ τοῦ μετέφερε τούς ἀσπασμούς τῶν ἐνοριτῶν, τόν ἐνημέρωσε σχετικά γιά τό πανηγύρι. Παράλληλα ἀπόθεσε στά χέρια του τό σακουλάκι μέ τά χρήματα. Ὁ π. Ἀγαθάγγελος δέν θέλησε μέ κανένα τρόπο νά τά δεχθῆ.

—Ἐσεῖς ἐργαστήκατε Πάτερ, σέ σᾶς ἀνήκουν.

—Ὄχι, Γέροντα, ἐσεῖς εἴστε ὁ ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας, ἐσεῖς θά κρατήσετε τά χρήματα.

Κάποια στιγμή ὁ π. Τιμόθεος ἄφησε τά χρήματα καί παίρνοντας εὐχή σηκώθηκε νά φύγη. Τότε ὁ ἄρρωστος ἱερομόναχος ἀνασηκώθηκε ἀπ᾽ τό κρεββάτι του, καί ἔτρεξε μέ ὅση δύναμι εἶχε πρός τήν πόρτα, γιά νά ἐπιστρέψη τά χρήματα στόν λειτουργήσαντα ἀδελφό. Ἔξω ἀπ᾽ τήν πόρτα τοῦ κελλιοῦ ἔγινε “μάχη” γιά τό ποιός θά πείση τόν ἄλλο νά τά κρατήση. Ὁ τότε δόκιμος Παντελεήμων ἀκούγοντας τήν ἔντονη συζήτησι ὑπέθεσε, ὅτι κάποιοι ἀντιδικοῦσαν καί βγάινοντας ἀπ᾽ τό κελλί του εἶδε τούς ἀδελφούς ἀγκαλιασμένους καί μέ τό “εὐλόγησον” στά χείλη νά ταπεινώνονται ὁ ἕνας μπροστά στόν ἄλλο καί νά μή θέλη κανείς νά κρατήση γιά τόν ἑαυτό του τά χρήματα.

Wednesday, May 29, 2019

If God is making you wait, you're in good company


TEXTS - ORTHODOXY



Joseph waited 13 years.

Abraham waited 25 years.

Moses waited 40 years.

Jesus waited 30 years.

If God is making you wait, you're in good company.

Thursday, May 23, 2019

Who started the Orthodox Church?


EASTERN ORTHODOX CHURCH


Who started the Orthodox Church? 

The Orthodox Church was founded by our Lord Jesus Christ, when after His Ascension, He sent down upon His Apostles the Holy Spirit who proceeds from God the Father as is written in the New Testament. The Orthodox Church of today can trace its history back to the New Testament Church in unbroken continuity. The Apostles, as per our Lord's command, preached the Gospel of Jesus Christ and founded churches in Europe, Asia and Africa. Under the direction of the Apostles and their successors, whom they appointed to carry on their mission, the Orthodox Church began to thrive. At each city and town that the Apostles traveled they would appoint a bishop to continue to minister to the faithful, before leaving on their missionary journeys. As the Church grew, the bishops in turn had to appoint priests and deacons to help them with their flock.

Source:

https://www.orthodoxphotos.com

https://www.orthodoxphotos.com/beginning.shtml

ORTHODOX PHOTOS

Η Θεοτόκος ποτέ δεν αμάρτησε, ούτε καν με τη σκέψη


HOLY VIRGIN MARY, MOTHER OF GOD

Η Υπεραγία Θεοτόκος



Ἡ Θεοτόκος ποτέ δέν ἁμάρτησε, οὔτε κἄν μέ τή σκέψη

Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, ο Ρῶσος (+1938):

«Μιά φορά ἄκουγα στήν ἐκκλησία τήν ἀνάγνωσι τῶν προφητειῶν τοῦ Ἡσαΐα, καί στίς λέξεις “Λούσασθε καί καθαροί γίνεσθε”(Ἡσαΐα 1, 16) σκέφθηκα: “Μήπως ἡ Παναγία ἁμάρτησε ποτέ, ἔστω καί μέ τό λογισμό;” Καί, ὤ τοῦ θαύματος!, μέσα στήν καρδιά μου μιά φωνή ἑνωμένη μέ τή προσευχή πρόφερε ρητῶς: “Ἡ Θεοτόκος ποτέ δέν ἁμάρτησε, οὔτε κἄν μέ τή σκέψι”. Ἔτσι τό Ἅγιο Πνεῦμα μαρτυροῦσε στήν καρδιά μου γιά τήν ἁγνότητά Της».

Ἀπό τό βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἡ Θεοτόκος, ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (6978461846), Ἀθήνα 2012

Monday, May 20, 2019

I pray for the whole world - Elder Proclu of Sichastria Monastery, Romania


ROMANIA OF MY HEART



I pray for the whole world. Because a Father told me: “You won’t be received into heaven alone.” So, in order to be received into heaven, I have to pray for the whole world.

—Elder Proclu of Sichastria Monastery, Romania

Source:



A PRIEST OF THE ORTHODOX CHURCH

Thursday, May 16, 2019

May 9, 2019: Blessed Elder Aimilianos of Simonopetra Monastery of Holy Mount Athos in Greece, reposes in the Lord


FAITHBOOK - ORTHODOXY



May 9, 2019: Blessed Elder Aimilianos 

of Simonopetra Monastery of Holy Mount Athos 

in Greece, reposes in the Lord

Ormylia, Greece, May 9, 2019

A revered Athonite elder, Archimandrite Aimilianos (Vafides), who long served as the abbot of Simonopetra Monastery, one of the 20 ruling moansteries on Mt. Athos, reposed in the Lord today, May 9, reports Romfea.

The funeral will be held tomorrow at the Annunciation Monastery in Ormylia, Chalkidiki, where the nuns had cared for the sick and elderly Fr. Aimilianos for many years.

Elder Aimilianos was a monk of Meteora before moving with his brotherhood to Simonopetra on Mt. Athos in 1973. He was elected and enthroned as abbot of the monastery that same year, serving in that capacity until 2000, becoming one of the most beloved and revered elders on the Holy Mountain and in all of Orthodoxy in the 20th century.

May his memory be eternal!

***

Orthodox Wiki provides a fuller biography:

Alexandros Vapheides was born in Piraeus, Greece, in October 1934. His higher-level education began with his studies at the University of Athens where he received, in 1959, a degree in theology. His intentions were to enter holy orders, become a priest, and then become a foreign missionary after consulting with his friend Anastasios Yannoulatos (now Archbishop of Albania), who supported his intention but thought he should prepare for this work by spending time at a monastery. Yannoulatos had him contact the Bishop of Trikala, who he thought would initiate the young Alexandros into a monastic life.

Entering the monastic life, Alexandros was tonsured a monk and given the name Aimilianos on December 9, 1960 and two days later, December 11, he was ordained a deacon. On August 15, 1961, Dn. Aimilianos was ordained a hieromonk. His bishop then had him spend time at several monasteries before placing him at the Monastery of St. Vissarion in the foothills of the Pindus Mountains. It was while at St. Vissarion Monastery that Fr. Aimilianos seemed to have had a kind of spiritual crisis and profound religious experience that transformed him radically and influenced his subsequent work, a transformation that made the young twenty-seven-year-old hieromonk into a charismatic elder.

Emerging from the experience, Fr. Aimilianos was a different man, like the dramatic conversion of St. Paul, he had become energized and single-mindedly dedicated to the revitalization of monastic life. He was soon appointed abbot of Meteora with the additional duties as diocesan preacher and confessor. As a preacher he soon took the Meteora region captive as his brilliant, mesmerizing speeches resonated especially with the young people who came in great numbers to hear him. Having heard Fr. Aimilianos, many were attracted to a monastic life under his guidance, so that soon he headed a large and dynamic community.

With his fame as well as the natural attraction of Meteora, many tourists came, adding to the pressures on the community. As life at Meteora became increasing difficult under the pressures of tourism, an opportunity arose when the governing body of Mt. Athos invited him and his community of monks and novices, in 1973, to repopulate the ancient Monastery of Simonopetra, the organization and structure of life of which was dramatically altered under the charismatic elder.

Elder Aimilianos also founded, in 1974, Panagia Philanthropini, a Center for Social Advancement and Medical Prevention and Research, (Our Lady, the Blessed Virgin Mary, Who Loves Humankind) that is located in northern Greece, near the town of Ormylia, Chalkidiki. The center functions as an adjunct to the Sacred Convent of the Annunciation of the Mother of God, a large monastic community with over 120 nuns from various nations—the majority of whom hold university degrees. The convent is a dependency of the Monastery of Simonopetra.

Elder Aimilianos retired as abbot in 2000.

Source:

http://orthochristian.com

http://orthochristian.com/121096.html

ORTHODOX CHRISTIANITY

Thursday, May 9, 2019

Video - Θεία Εξομολόγηση: Ο Χριστός είναι η χωματερή μας - Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ


HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Η Θεία Εξομολόγηση



Θεία Εξομολόγηση: Ο Χριστός είναι η χωματερή μας

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ 

寬恕:愛的修煉 Forgiveness: Why? How? What? ╰⊰¸¸.•¨* Chinese


TAIWAN AND HONG KONG OF MY HEART


寬恕:愛的修煉 Forgiveness: Why? How? What?

来源:

http://theological.asia

http://theological.asia/forgiveness-why-how-what/

台灣基督東正教會The Orthodox Church in Taiwan

請求寬恕

但是最重要的,是今天福音書所說的:寬恕。因為「寬恕」,是最能夠使我們被分辨出來的,最能夠使我們自稱為東正教徒的指標。成為東正教徒是什麼意思呢?並不是指我們以自己的方式來相信神,如同某些人曾對我說的:「我家裡有擺聖像畫啊,我在家裡祈禱就好了啦!」我以聖經的話回答那人:「你信神只有一位,你信的不錯;鬼魔也信,卻是戰驚。」(雅各書2:19)。因此,請不要誤以為這些自以為是的人,屬於東正教徒,不,他們不是。

是什麼讓我們成為真正的東正教徒?如何試驗一個人是否為真的東正教徒?那就是「悔改」,和「寬恕」。

首先是悔改,因為許多人並沒有悔改。悔改(repent)和後悔(regret),是不同的。許多時候,後悔只是加添自我的驕傲。因為我們心想:「呃,我這麼優秀,卻不小心犯了個錯。真是後悔啊!我原本是不會那麼做的」。這種態度不是悔改。悔改是尋找(searching)、是改變。而且在改變之前,先請求寬恕。

第一步,是面對我所傷害的人,並請求寬恕。我們必須踏出這簡單的一步,雖然對驕傲的人來說,這一點也不簡單,甚至倍感艱難,但我們必須這麼做。如果我們不這麼做,是無法被寬恕的。之後我會解釋原因。並非因為神要懲罰我們,不,祂無法懲罰我們。有許多事,是神做不到的。

下一步,是向神請求寬恕。因為當我們傷害了某人,我們也傷害了神。因為神就在這個人之內,神在每一個人之內,不論這人是否為東正教徒。因此,首要的是務實,而非在神學理論的層次上狡辯自己悔改了,要務實。馬太福音教導我們:如果我們想要到教會,來向神祈禱,並獻上祭品,而你想起你的弟兄姊妹—請注意,不是你對其他人,而是其他人對你感到不悅,你必須將祭禮留在教會門外,先去找到這位弟兄姊妹,與對方和好。之後你才能回到教會祈禱和獻祭。

當然,這裡有個問題。如果我想與對方和好,但對方卻不想要呢?該怎麼辦呢?我們會討論這一點。但是,至少我們必須先嘗試。我們也必須了解,我們總是會感到受傷,心中隱隱作痛,直到對方說:「我原諒你」,並且與我們和好。是的,我們會與這傷口一同活著。還記得嗎?耶穌基督復活之後,祂並沒有治癒手掌的釘痕,腳上的傷痕,和肋旁被刺穿的洞口。是的,我們會與傷口一同活著。忘記並不容易,我們也不該忘記,我們對別人造成的傷害。

有些人,出於他們的心病和驕傲,會對被傷害的人說:「忘了吧!我都忘了!你幹嘛一直提那些過去的事呢?」但這就像在說:「我感染了病毒(傷害別人),但是我已經吃了阿斯匹靈(遺忘專用),沒事了啦!」但這病毒會復發的,不只會復發,甚至會不斷擴散,四處攻擊。這又像我們把垃圾隱匿在屋中的地毯下,在那兒,垃圾將會產生難以忍受的惡果。

寬恕別人

不但要請求寬恕,這十分重要。也要寬恕別人。現在我們進入一個危險的主題,或者應該說,極度困難的實踐。並非因為寬恕真的很難,而是因為我們不想寬恕。

你會問我,另一個人對我做了這麼糟糕的事,我怎麼有辦法寬恕他呢?首先,要先向各位解釋寬恕的意義,因為它常被誤解。寬恕,希臘原文“Synhoro”,意思是:「我能與你共處一室、我能與你一起生活、我能與你和諧共處」。這就是“Synhoro”的真義。而不是以下這種態度:「我不想看見你」、「你這個噁心的傢伙」。我知道這種感受,因為學校裡就有人這樣